نمایشگاه گروهی آرتیست بوک
گالری ماه مهر، تهران ۱۳۹۲

به گمان من اشیا هنری(Art Objects) پدیده ی منحصر به فردی است زاده رویکردهای جدید در هنر امروز
چیزی متفاوت از ساخته های پر طمطراق هنر مهارت محور کلاسیک یا محصولات فکری - فلسفی ماده محور و طبیعت گریز دوران مدرن و یا حتی حاضر آماده ها.
کتاب هنرمندان به گمان من به تعریفی، چیزی فراتر از یک شی هنری است، مقوله ای که قابلیت تولید انبوه ، متن محوری و استفاده شکلی را داراست. هر کدام از این قابلیتها به تنهایی یا با ترکیب با دیگری آن را به یکی از جریانها یا رسانه های هنری نزدیک و شبیه می سازد و استفاده از تمامی ظرفیتش آن را تا سر حد تبدیل به یک رسانه یا دستکم یک بینا رسانه ی مستقل پیش می برد. همین باور کفایت می کند که تمرکز و تولید هزاران اثر هنری در این قالب را توجیح پذیر، تجربه گرا و در عین حال مستقل دانست.
تبلور این رسانه در کارهای من به اشکال مختلف قابل لمس است گاهی آگاهانه و گاهی ناخودآگاه به آن پرداخته ام، از سویی استقلال این رسانه مفاهیم و تعاریف و مرزهایی را می طلبد و از دیگر سوی دنیای رسانه های بی مرز در گشوده ای است بر آینده ی هنر.
استفاده از کتاب را در گستره ی بی حد و مرزی دوست دارم، از کتاب های صحنه ی درخشان فیلم رنگ انار پاراجانف ۱۹۶۸ تا وضعیت خواندن دنیس اپنهایم ۱۹۷۰ و کتابهای جان کیج و حافظ کیارستمی. بی شک این تاویلی شخصی برای استفاده از یک رسانه است ولیک گوناگونی و استقلال توامان این رسانه مرا به وجد می آورد، کتاب را از کلمه تا تاریخ و از تاریخ تا ویدیو دوست دارم.
آنگاه که شی ای را از کودکی تا به امروز به دوش کشیده ایم، بی شک به عنوان هنرمند جایی بدان خواهیم پرداخت، چه در گستره ی تعریفی واحد بگنجد، چه نتوان برایش تعریفی در نظر گرفت. برایم بسیار دشوار است که به طور انتزاعی و یا مانیفست وار بگویم به نظرم چه چیز در حیطه ی کتاب هنرمندان قرار میگیرد چه چیز نمی گیرد، شاید با دیدن یک اثر بگویم دوستتر می دارم مجسمه بخوانمش یا هیجان زده بگویم این تبلور واقعی آرتیست بوک است! و این همه بدان دلیل است که گویی همچنان آنیمیسم در وجودمان میلی شدید به نامیدن اشیا و پدیده ها ایجاد میکند، تا ننامیم نخواهیم فهمید و تا نفهمیم برایش موجودیتی قایل نمی شویم!
باری، در مجموعه ی شفاف ترین پیامهای خصوصی که از حدود سه سال پیش آغاز شده است کوشیده می شود علاوه بر استفاده فرمی از کتاب محتوی جملات استفاده شده در آنرا به عمد و به نفع تاویل شخصی مخاطب غیر قابل دسترس قرار داد و مفهوم را با آرایه پیچ کردن آن به زیورهای شکلی دور از چشم نگاه داشت.
برای من کتاب هنرمندان از تغییر در ساختار جمله تا تغییر در مفهوم خواندن است، از کتابهایی برای نخواندن تا راههایی برای دیگرگون خواندن…